La maratonina del Campanile

Deze halve marathon in Perugia had ik nog nooit gelopen. Tot op de dag van vandaag. Maratonina betekent halve marathon. Ik train (veel), en zo nu en dan loop ik in de weekenden wedstrijden om mijn conditie, en ritme op pijl te houden. Op 20 maart a.s. loop ik de halve marathon in Ferrara, waar ik een nieuw PR probeer te lopen. Onder de 1.31.

startnummer hardloopwedstrijd

maratonina del Campanile

Dat zal niet makkelijk zijn, want dat betekent dat ik het tempo van rond de 4:15/km 21,0975 km lang moet volhouden. Vandaag was een zwaar parcours, dus met een gemiddelde van 4:28 moet ik tevreden zijn. Ik ben rustig begonnen, en na 7 km ben ik harder gaan lopen. Dat werkt goed een negatieve split, althans dat hoop ik. Ik heb altijd de slechte gewoonte bij de start gelijk te sprinten, en dat moet ik afleren. Want aan het einde van de wedstrijd zit ik er doorheen en haal ik niet mijn doel. Ok, het is ook mentaal, maar als je benen niet meer kunnen dan houdt het snel op.

Dit weekend is carnaval, en dan worden er allerlei lekkere gefrituurde dolci gegeten. De buurvrouw tegenover heeft mij een bakje huisgemaakte castagnole gebracht. Dat zijn gefrituurde deegballetjes met poedersuiker. Je kunt ze vergelijken met oliebollen zonder krentjes, maar dan net iets anders. Lief en lekker!

castagnole

Castagnole dolce tipico

Nu bijkomen, die halve marathon hakt er best in. 21 februari loop ik de halve marathon in Scandicci, Florence, en dan moet het in maart in Ferrara gebeuren. Scandicci is de grote test!

Advertenties

Eten bij de Italiaanse mamma

Na de halve marathon Perugia – Assisi op 10 januari jl. was ik uitgenodigd voor een lunch bij familie van vrienden van mij uit Chiusi, Toscane. Een Italiaanse lunch met antipasto (voorgerecht); 3 primi (pastagerechten); secondo (vleesgerecht); contorni (groenten) en dolci (toetjes).

We begonnen met een antipasto van crostini met zalm, noten en peren, capocollo en salami. Mmmm

antipasto

Antipasto

Toen kwam de pasta. En niet één gerecht, maar verschillende soorten. Pici met cinghiale, en huisgemaakte ravioli met pompoen + ricotta en ravioli met spinazie + ricotta. Het was een heel karwei om de ravioli te maken want de dag ervoor was Miranda, de kokkin, al begonnen met koken. We aten de ravioli met “burro en salvia”, boter en salie.

primo piatto

Pici en ravioli

De wijn op tafel was huisgemaakte wijn uit Cortona. Super lekker!

Daarna kwam de secondo piatto op tafel, het hoofdgerecht. Dat was kip uit de oven met aardappels, en verschillende soorten groentes.

secondo piatto

kip en aardappeltjes uit de oven met groente

En last but not least de dolci…

Panettone, cantuccini, chocolade en vin santo. Het was voortreffelijk! En zeker niet allemaal light. Bye bye dieet 🙂

dolce

Panettone, vin santo en cantuccini…