SylviaItaly blog | leven als een atlete in Italië

Het eerste wat ik vanochtend deed voor mijn training was op mijn iPhone kijken wat Dafne Schippers gedaan had. Zilver op de 200m, tegen alle verwachtingen in. Teleurgesteld en boos. Niet waar ze voor naar Rio gekomen was… Ik begrijp het.

Allereerst wil ik duidelijk maken dat ik geen topsporter ben, maar ik ben een (marathon) loper. Niet op professioneel gebied uiteraard, maar ik ben serieus aan het trainen. Zo vier keer in de week. Per maand krijg ik trainingsschema’s van trainer Fulvio Massini ter voorbereiding op mijn marathon in Amsterdam op 16 oktober. Al een aantal maanden train ik zeer intensief en ik kan alleen maar zeggen: het is zwaar, en niet altijd makkelijk. Dus laat staan als je wèl een prof (marathon) loper of sporter bent.

Zo vind ik Valeria Straneo een fantastische Italiaanse atlete. We zijn in hetzelfde jaar geboren, in 1976. In Bologna heb ik haar gezien bij een presentatie over haar boek “Valeria fa gli olimpiadi”. Nu in Rio is ze 13e geëindigd bij de marathon, en dat is zeer bewonderenswaardig na een lange blessureperiode.

Valeria Straneo

Valeria Straneo

Nu even terugkomen op Dafne. Ik vind het super knap dat ze zilver heeft gehaald in Rio. En dat ze niet tevreden is, althans dat dit niet het resultaat is waar ze op gehoopt had, snap ik. We moeten niet vergeten wat er allemaal voor gelaten wordt om op dat niveau te komen. Veel, heel veel.

Ik kan me herinneren dat ik een paar jaar geleden een PR wilde lopen bij de marathon van Venetië. Dat was me niet gelukt. Ondanks alle trainingen, en goede afloop was ik alsnog niet tevreden. Wellicht zit die winnersmentaliteit ook in mij, ik wil mezelf altijd verbeteren.

In Amsterdam wil ik een mooie tijd lopen. Of dat gaat lukken? Ik wil onder de 3:23 lopen, mijn PR in Rotterdam. Ik train nu voor een snellere tijd, en ik merk dat ik de juiste weg heb gekozen. Het valt niet altijd mee, maar als je iets wilt bereiken moet je er gewoonweg 100% voor gaan, soit.

Met mijn werk is dat dito. Eruit halen wat erin zit. Een kantoorbaan in Nederland was nooit een succes geweest. Ik moet wat uitdagingen hebben. Elke dag van 9 tot 5 werken, en vijf dagen achter de ramen zitten. Nee, dat vond ik niet leuk. En dan is dit nog een klein detail overigens. Je droom achterna gaan, zoals ik dat heb gedaan, en nog steeds doe, is niet de makkelijkste weg, maar wel de juiste keuze die ik ooit heb gemaakt.

Ik wil iets moois neerzetten, en daar werk ik hard voor. Niet alleen in het hardlopen, en met Villa in Umbria, maar ook met wijnproducent Gattavecchi. Ik heb er zin in, 2016 gaat mooi worden!

wijnproeverij Gattavecchi

wijnproeverij augustus 2015

Advertenties

SylviaItaly blog | la vita è bella

Soms weet ik niet wat voor titel ik moet gebruiken voor mijn blog. Ik doe van alles en nog wat, en ik zou eerlijk gezegd niet weten waar ik nu moet beginnen. Er is zoveel gebeurd. Maar goed, here I am!

Allereerst kan ik vertellen dat het leven dat ik leef in Italië geweldig is “la vita è bella in Italia”. Het hardlopen, mijn werk, en wat er allemaal nog komen gaat!

De voorbereidingen op de marathon van Amsterdam op 16 oktober 2016.

Trail Castiglione del Lago

Trail Castiglione del Lago

Het is de tweede keer dat ik deze marathon loop. De voorbereidingen verlopen meer dan goed. De schema’s van trainer Fulvio Massini liegen er niet om, maar het lukt me altijd weer de trainingen naar tevredenheid te volbrengen. Dat geeft mij een enorme voldoening, en als ik naar de tijden kijk, kan ik het soms niet geloven dat het zo goed gaat. Vanochtend 2 x 6 km gelopen met 3 min. herstelloop 4:18/km i.p.v. 4:20/km. Ik loop sinds kort wel met muziek op. Ik heb een ITunes abonnement genomen waardoor ik de laatste (Italiaanse) hits kan downloaden voor mijn playlist.

Trail Castiglione del Lago

Trail Castiglione del Lago

Met Villa in Umbria hebben we de goede weg gekozen. Het is hard werken, maar het gaat de goede kant op. Het wordt alleen maar beter en leuker, zeker weten! Blijf ons vooral volgen op de social media. We organiseren ook wijnproeverijen en rondleidingen in de grootste en bekendste majolica fabriek Grazia in Deruta.

Colle Arponi Umbrie

privé villa in Umbrië “Colle Arponi”

Mijn oom en tante zijn onlangs langs geweest in Italië. Ik ga met hen altijd skiën in Val di Fassa, maar dit keer kwamen ze mij opzoeken in Castiglione del Lago. Ze waren benieuwd naar mijn huis, en mijn woonplaats. Helaas zie ik mijn familie weinig, dus als ze langskomen geniet ik volop. Graag wilde ik hen de wijnkelder Gattavecchi laten zien in Montepulciano. Ze waren nog nooit in Montepulciano geweest. Het uitzicht op de kerk San Biagio vanaf het terras bij Gattavecchi, en een bezoek aan Caffè Poliziano maakte het bezoek aan dit mooie stadje compleet.

Nu zijn mijn oom en tante weer thuis, e tutto torna alla normalità….

Piazza Grande Montepulciano

Piazza Grande Montepulciano

San Biagio

San Biagio Montepulciano

 

Trainen in de zomer

Het is alweer juli en het is hier elke dag ruim 30 graden. Wat betekent, lange zomeravonden, ijsjes eten en overdag vooral binnen blijven of in de schaduw zitten. Maar dan is het nog (te) warm.

Hardlopen in de hitte is vrij lastig. Mijn trainingsschema van trainer Fulvio Massini voor de Amsterdam marathon is vrij intensief. Ik sla niks over. Alle trainingen leef ik braaf na, behalve dan de hardlooptijden. Daar moet ik op letten. Ik loop vaak te snel dan de tijden op het schema zeggen, en dat is voor een marathon in oktober veelte vroeg. Althans dat zeggen ze…. Ik moet mezelf nu niet kapot lopen. Ik doe mijn best daar rekening mee te houden, maar makkelijk is het niet altijd.

De trainingen doe ik in de ochtenden (vroeg) omdat het in de namiddag en laat in de avond vaak nog > 30 graden is. Vroeg trainen is bij mij al rond 6:30 uur, als de temperatuur aangenaam is, en niemand op straat zich begeeft. Dat is fantastisch.

Alsof het Trasimeense meer en Umbrië even helemaal van mij is… met uitzicht op Cortona en Montepulciano.

Misschien denken velen, wat vind je hier leuk aan? Dit is moeilijk uit te leggen aan mensen die niet trainen of nooit hebben getraind voor een marathon. Naast mijn werk bestaat mijn leven uit: schema’s, herstellen, trainen, rusten, stretching, voedingssupplementen (kalium, magnesium, carbolflow, gelletjes), energiedrankjes, liters water drinken, veel groenten en fruit eten, pasta, rijst en… Het lijkt wel alsof ik een prof ben, maar dat ben ik zeker niet hoor. Alleen als je sneller, en beter wilt worden moet je daar rekening mee houden. Je krijgt het niet cadeau, en daarvoor moet je heel wat laten.

Hardlopen is verslavend, dat zeg ik eerlijk. I am addicted to running.

sylvia van der male

Pienza Val d’Orcia

De Amsterdam marathon wordt een mooie marathon. Ondanks dat het nog wel even duurt, en de zomer nog lang is, maar de finish in het Olympisch Stadion zie ik soms al voor me.

Solfyrun | een groepje vrienden die graag (hard)lopen in Italië

Solfyrun is zo ontstaan uit een vriendengroepje : Mirco, Rosita, Gianfranco en ik. We hebben wat gemeen met elkaar, en dat is hardlopen! En niet zo’n klein beetje ook. Graag trainen we met elkaar, we volgen schema’s, maar naast het hardlopen houden we ook van lekker eten en drinken.

Solfyrun

Nu bereid ik me voor op de marathon van Amsterdam. Mirco en Rosita gaan in oktober de marathon van Chicago lopen, en Gianfranco… die is de snelste van ons allemaal. In Ferrara heeft hij een geweldige (marathon) tijd neergezet : 2:46,18. Chapeau!

Het gaat niet alleen om presteren bij ons. Gezelligheid staat bovenaan, en daarnaast vinden we hardlopen fantastisch. Zeker de trainingen van Fulvio Massini in Florence vinden we erg leuk.

Deze zomer ga ik op trainingskamp op Isola d’Elba. Een week lang hardlopen op het prachtige eiland Elba. Daar kijk ik naar uit. Heerlijk trainen met andere hardlopers. Een vakantie voor iedereen. Ook al ben je geen topper, het gaat om plezier hebben, en daarbij beoefen je met elkaar dezelfde passie.

Op 5 juni jl. was de Chianti Classico Marathon. Ik heb deelgenomen aan de halve marathon. Er waren 3 parcours: de marathon; de halve marathon; en de 10 km. De route van de halve marathon startte in Panzano en finishte in Mercatale. Het was een trail, wat betekent, rennen op onverharde wegen langs de wijnvelden in de prachtige Chianti streek. Mijn moeder was een paar dagen bij mij, en ik vond het fijn dat ze erbij was. Ik vertel haar regelmatig over mijn hardloopervaringen, maar als je moeder in Toscane bij de finish staat, en je eindigt 2e van de vrouwen, dan is dat een emotie.

Chianti Classico Marathon

Chianti Classico Marathon Tweede Prijs

Parcours Garmin Connect halve marathon

Foto’s en kwalificaties van de Chianti Classico Marathon

Mijn moeder houdt van Italië, net zoals ik. Samen zijn we de duomo ingeweest van Siena. Dat was genieten en een onvergetelijke dag voor mij.

Siena Duomo

In bocca al lupo

In bocca al lupo” is een uitdrukking in het Italiaans om iemand veel succes te wensen. Maar letterlijk is het vertaald “In de mond van de wolf”.

Het juiste antwoord is: “crepi” of een langere versie “crepi il lupo“. Dat hij moge creperen, hiermee bedoel je de wolf uiteraard en niet de persoon in kwestie.

Een beetje ingewikkeld wellicht, maar het wordt veel gezegd. Zeker door Italianen die iemand succes wensen bij een sollicitatiegesprek, examen of bij (hardloop)wedstrijden bijvoorbeeld.

Bij de start van een (halve)marathon of wat voor wedstrijd dan ook, wensen wij elkaar altijd succes door te zeggen “in bocca al lupo”. Maar je kunt ook antwoorden: “Evviva il lupo” of “grazie”. Maar dit antwoord heeft weer een andere achterliggende gedachte. “Lang leve de wolf”, oftewel dat de wolf ons moge beschermen. Dat brengt ongeluk zeggen ze, maar ja…

Italiaans is geen makkelijke taal, en er wordt veel met handen gesproken. Ik vind het een mooie taal. Toen ik reisde door Italië om Italiaans te leren, en bij de cursussen van de Dante Alighieri school in Rotterdam heb ik goed Italiaans geleerd. Dat was mijn basiskennis voordat ik definitief verhuisde naar Italië. En na al die jaren is het nu zelfs zo dat ik (bijna) alleen maar in het Italiaans denk. En soms spreek ik zelfs Italiaans met dialect uit Trentino, Umbrië of Toscane. Dat komt omdat ik bijna overal heb gewerkt. Je neemt uitdrukkingen en bepaalde woorden over.

Laat ik het zo zeggen, 100% umbra ben ik niet, ondanks dat ik in Castiglione del Lago woon. Ik ben in hart en nieren Rotterdamse, met invloeden uit Trentino, Toscane, en Umbrië!

Bolgheri Toscane

Vinitaly 2016

Nog nooit was ik op Vinitaly in Verona geweest, tot vorige week. De beurs was van 10 tot 13 april 2016. Vinitaly is een van de grootste wijnbeurzen van Europa. Ik had een afspraak met een importeur uit Nederland waarvoor ik op dinsdag was gekomen.

Ik sliep bij Manuela, een vriendin van mij uit San Martino. Een klein gehuchtje dichtbij Arco di Trento en Massone. Al ’s ochtends vroeg vertrok ik naar Verona, met het idee daar op tijd te zijn. Maar niks is zo vanzelfsprekend. Allereerst met je auto de stad inkomen is bijna een uitdaging, laat staan een parkeerplaats vinden vlakbij de beurs. Je raakt wel gewend aan de chaos, maar op een gegeven moment schiet de onrust er bij mij in…

Ik was later dan verwacht, maar ik was niet de enige. Eerst ben ik een aantal bekende wijnproducenten gaan opzoeken. Ik raakte soms verdwaald. Overal ben ik gaan kijken, maar wat was het druk en immens. Voor elke Italiaanse regio was een aparte hal met exposanten. In totaal waren het er zo’n 4000. Geen idee hoeveel bezoekers er waren, maar het waren er heel veel.

Een drukte van jewelste. Maar al met al een enorme ervaring dit meegemaakt te hebben. Nieuwe wijnen geproefd en leuke mensen ontmoet!

Vinitaly

Vinitaly

Ravazzi

Vinitaly

Sylvia met een “y”

Vandaag bij de halve marathon in Scandicci werd mij nog eens bevestigd dat ik een “andere” Sylvia ben dan in Italië. Namelijk met een Ypsilon en niet met een “i” zoals je hier in Italië Silvia schrijft. Ik kom zelfs helemaal uit Rotterdam om de halve marathon van Scandicci te lopen…

Zo’n leuke aankondiging heb ik volgens mij nog nooit gehad bij een halve marathon, en dat door trainer Fulvio Massini.

Ik had eerlijk gezegd een goed gevoel bij de start. Ik voelde me fit, de trainingen zijn altijd goed gegaan, en de potentie was er om een nieuw PR te lopen, onder de 1.31. Maar helaas, het tegendeel heeft bewezen: 1:36

Garmin Connect half marathon Scandicci

Scandicci is een plaatsje ongeveer 20 km gelegen van Florence. Het dorp zelf is niet heel bijzonder. Ik heb er ooit wel eens geslapen, en vanuit daar nam ik dan de tram naar het centrum van Florence.

Florence vind ik geweldig. De Duomo van Florence met zijn geweldige koepel, de toren van Giotto. De Piazza del Duomo is een van de belangrijkste pleinen van de stad. Regelmatig kom ik met vrienden in Florence voor FirenzeCorre. Dan lopen we altijd langs de Duomo, erg fascinerend.

Florence

40 jaar

40 jaar….ze zeggen dat het leven dan pas begint!

40 jaar verjaardag met mijn nichtjes

11 februari, op mijn verjaardag zelf ben ik naar Nederland gevlogen om mijn 40e verjaardag te vieren met mijn familie en vrienden. Op het vliegveld van Rotterdam is een leuk restaurant “Waalhaven” waar ik na aankomst met mijn ouders heb geluncht. Met uitzicht op het vliegveld hebben we genoten van een goed glas wijn, en de lekkerste Hollandse visgerechten.

Café Rotterdam is bij uitstek een van mijn favoriete locaties. Deze locatie heeft iets te maken met mijn Italië avonturen. Een aantal keren heb ik er een borrel gegeven voor mijn vertrek. 100 jaar geleden emigreerden vanaf de Wilhelminakade Nederlanders maar ook Italianen met de HAL naar New York. Misschien staat het verhaal van de emigranten uit die tijd indirect een beetje in verbinding met mijn verhaal? Allicht! Alleen ik vertrok naar Italië, en zij naar “the promised land” America.

Op 13 februari vierde ik dus in Café Rotterdam mijn 40e verjaardag. Ik vond het geweldig mijn vrienden en familie weer te zien. Ooms, tantes, zus, nichtjes, oud collega’s, vrienden van hockeyvereniging Evergreen en vrienden van de Italiaanse vereniging Dante Alighieri. Iedereen was er. Ik kreeg zelfs bezoek uit Maastricht!

De tijd was kort maar krachtig. Wil Egberts, één van mijn beste vrienden en oud collega van de Deli Maatschappij, hield een fantastische speech over mijn persoon zelf. Dat vond ik mooi. Zelf sta ik er nooit bij stil met wat ik allemaal heb gedaan in mijn leven, en ik kan je vertellen dat mijn avonturen in Italië zeker niet saai zijn (geweest). En dit is alleen nog maar het begin…

Nu de Quotidiano wijn nog! Il vino che parla italiano. De wijn die Italiaans spreekt.

Quotidiano wijn

Paul van de Laar is ervan overtuigd dat de Quotidiano wijn “Sylvietta” wijn moet gaan heten. Sylvietta staat voor avontuur, Italië, kennis, maar vooral het heeft een verhaal.
Maar ik ben er eerder van overtuigd dat de wijn Quotidiano moet blijven heten… Quotidiano is dagelijks, en betekent dagblad. Het zou toch geweldig zijn als er op de fles het nieuws komt te staan uit 1914 toen de emigranten met de Holland Amerika Lijn naar New York vertrokken!?

Aan boord in Rotterdam, op weg naar New York, de stad van de The Promised Land: Amerika! Amerika!

Erasmus brug

cruise terminal Rotterdam

Dus, de Quotidiano wijn uit Montepulciano, Toscane moet op de Nederlandse markt komen. En niet alleen de Quotidiano wijn natuurlijk ook de kwaliteitswijnen die Gattavecchi produceert zoals de Vino Nobile, Rosso di Montepulciano en de Vernaccia. Top! Gattavecchi is een historische naam in Toscane.. een wijnproducent van grote klasse.

met mama in markthal

lunch bij Cantina Gattavecchi in Montepulciano

Sinds december was ik niet meer in de cantina van Gattavecchi geweest. Tot gistermiddag…

Gattavecchi heeft naast Poggio alla Sala ook een restaurant (cantina) in het centrum van Montepucliano. Het restaurant staat bekend om haar goede Toscaanse keuken en specialiteiten.

Gattavecchi wijn

Cantina Gattavecchi

Gisteren nam ik Pici all’Oca (pasta met ganzensaus) voor lunch, maar dan zonder tomaat. Een “sugo in bianco”. De pici worden vers gemaakt, en zijn geweldig in combinatie met een Rosso di Montepulciano. Typisch (zuid) Toscaans.

Gattavecchi restaurant

lunch bij Gattavecchi Montepulciano

Gionata Gattavecchi is de jongste van de familie en beheert samen met zijn zus Daniela het restaurant. Daarnaast organiseren ze proeverijen, en kookcursussen. Een proeverij heb ik reeds gedaan met een groep uit België die hun vakantie hadden geboekt bij Villa in Umbria. Daarover heb ik een blog geschreven. Wie weet ga ik er dit jaar ook een kookcursus volgen met gasten uit Nederland! Dat zou leuk zijn.

Van 13 februari tot 15 februari 2016 is de “Anteprima” van de Vino Nobile di Montepulciano. Twee prestigieuze DOCG wijnen worden geïntroduceerd:

  • Vino Nobile oogstjaar 2013 (vier sterren : annata ottima)
  • Vino Nobile Riserva oogstjaar 2012 (vijf sterren : annata eccezionale). Vier en vijf sterren zijn erg goede en hoge waarderingen.

Voor diegenen die in de buurt zijn, mis het niet! Vi aspettiamo.

Montepulciano Toscane

San Biagio Montepulciano